D a r a t i n g d i n

pASAKALYe kay J

E S P A S Y O

SULAT

Pilit itinago, inipon at ngayo’y maaari na nga sigurong ipahayag,ilathala

ALKANSYA

mhigit sampung araw na lang

mhigit sampung araw nlang ang nalalabi,pamamaalam moy darating na

magiging masaya ba  ako o malulungkot dahil ang ibig sabihin ng iyong pamamaalam ay paglimut..

Habangisnusulat ko itoy tanging mga nangungusap mong mga mata ang naaalala,mula noong unang pagkikita,

unang bigkas na sa akiy isinalubong nang araw na koy nagcmula,

mga di sinasadyang pagtama ng ating mga mata, mga diskusyon ng ganito at ganoon..

palitan ng koro koro sa kung ano ang tama ang mali, kung ano ang hindi at kung ano ang totoo,

mga pakiramdaman, mga asara’t kantiyawan sa dako pa roon,

mga tuksuhan na hindi ko alam kong iyo’y totoo..malamang guni guni ko lamang…

salamat na rin sa mga kaibigan mo,

khit papano’y nalaman kong gusto mo rin ako

pero para saan pa’t para ano?

nahuli na atat nalaman ko..

haaayyyyy…

ngauy nabibilang ang salitang nagbubuklod sa ating dalawa

hanggang linga at tingin nlang tau. kontodo iwas pero hinahanap hanap

ni hindi na rin ako makalapit saugaya ng dati na walang magagalit, ano pa’t may nagmamay ari na sau

ang paglapit sayo’y may nagbabadyang world war 3na magaganap sa pagitan ng nagmamay ari sau na ang kadahilanay ako..

nakagalitan na rin ako ng isang kaibigan..

tanga daw ako, martyr,na kung bakit ganun pa rin ako sa inyo,

na kung bkit kaya ko pang mkiharap at makisama na hindi nasasaktan na parang wala lang, 

kung alam nia lang at kung alam mo lang pro wala akong balak ipaalam,

ngunit kong bibigyan ng pagkakataoymay ilang mga tanong rin akong ibabato sau, pro pipilitin ko pa rin dahan dahanin bka

msaktan ka rin, okay lang na wala akong matanggap na kabatukang sagot,

pero mas mainam sana kung meron pra matauhan na rin

Saka na lang ako magpapaalam,kung wala k na,

bka sakalit nagbabakasakaling mbasa mo ulit ang pangalawang yugto ng sulat ko pra sau ,

ngunit hintayin mot sakaling may susunod pa rito

Pakatangi tangi mo lang iisipin, hindi mananaig sa mundong ito ang makamundong pagnanasa

 ituon mo ang puso mokung saan ang alammong tama at alam mo ring alam kung tama dahil hindi ngakakalayo ang pananaw natin..

mhigit kulang kulang na isang buwan pa

isang buwan pa ktang titiisin,

ayaw ko nang makita ang iyong mga pagmumukha,

gusto kong bumili ng pambura na gagamitin ko upang ikay mabura sa isipan ko ngunit alam kong hindi ito sapat upang

mabura kat makalimutan ka ng ganung na lang..

kung pwede lang sanang balikan ang nakaraan, gagawa ako ng paraan para di magkrus ang ating daan ngunit nangyari

na nga,ang magagawa ko na lang ngaun ay isnabin ka’t kunyari’y di kta nakikita sa bawat  segundo, minuto, oras, in

short sa bawat panahong nakakasama ka,iiwasan ang mga nangungusap mong mga mata hannga’t makakaya, sana hindi

na lang kita kinilALA NG husto upang di ako nahulug sau, dahil sa pagkakahulog ko sayo’y iba ang sumalo,  ayoko siyang

paasahin dahil wala siyang maaasaham mula sa  akin, ni kahit kaunting motibo’y di ko pinarating, ayoko siyang masaktan

ngUnit nasaktan ko na..pilit kong ilalayo ang sarili ko dahil hindi IKAW ni SIYA ang para sa akin..wala ni sa INYONG

DALAWA pero nsa pangatlo seguro, mahaba pa nman seguro ang buhay ko pero hindi ibig sabihin no’y isa akong

msamang damo, marami pa akong makikilala at kikilalanin mas matino kesa sau,, BANGAG  ka kasi, INUTIL, MANGMANG!!!

ngunit sino nga ba nman ako para ika’y lapastanganin? nais ko lang nmang ilabas ang namumuong galit sa aking puso

dahil ayoko nito…Kung alam mo lang pero ayoko ng ipaalaM KALIMUTAN MO NA LANG…malamang masaya ka na

ngayon? patawad kung ganun ang nagawa ko dahil iyon ang nararapat…sana’y maintindihan mo ang mga sinasabi

ko..at kung hindi mo maintindihan, sana’y intindihin mo.. may kahulugan sa bawat kahulugan.. hindi ko alam kung paano

ito tatapusin ang akdang ito o isang sulat para sa iyo?  Basta  kung mabasa mo man itong , siguro’y mapapisip ka kung

ikaw nga  ba ang tinutukoy ko..oo,,ikaw nga, alam mo na kung sino ka, pero sa mga taong nag aasatang sila ang

tinutukoy ko, hindi ikaw un!!! PAEPAL ka pa!! hindi dito magtatapos ang kwentong ito dahil may mahigit kulang kulang na

isang buwan pang pamamalagi..marami pa ang magaganap dahil kailangang maganap at kung bakit hindi ko pa alm dahil

hindi pa nangyayari..

sundan  ang susunod na kabanata…ABANGAN!!!

nasaan ako?

nasaan ako?

nasaan ako  sa gitna ng paghahanap?

sa ilalim ng katanungang bumabalot sa akin,

ang tanging pagkain sa tuwing akoy napapaisip,

ang tumutulak sa akin upang tunguhin… tunguhin ang mga kasagutangbubuo ulit ng mga katanungan…

oo, oo marahilbangag na nga ako.. bangag sa kaiisip kung saang dako akoi tutungo,

kung saang tama ako tutungo at kung saan mali ako tatama…

kailangn ko pa bang mag isip o gawa ka na lang  ng gawa at pagkatapos nun ay saka ka mag iisip…

saan ako tutungo?

saan ako dadalhin ng mga katanungang ito?…

saan ako titigil at kilan ulit ako aandar..

kilan ako gigising at kilan ako babangon?

kilangan ko na bang sumuko at tanggapin na  lang o kailangan ko pang maghanap hanggang sa alam ko na  na ito na nga ang kasagutan..nababaliw ako, gusto kong mag isip, pero gusto kong manahimik…

gusto kong mawala kahit ngaun lang..

kahit ngaun lang

ngaun lang sa mga oras na ito….

tOrpe

    Torpe simply means  being shy with the opposite sex. Yet, it is something more than that.Let us observe a typical torpe and how he goes about his love life.

1. The usual subject of his affection is someone who is nice. Easily falls for a lady na friendly, congenial, and smiles alot (he looks more for personality than for physical beauty.)

2. Being a torpe, he does not have enough courage to talk or do any form of interaction with his crush.(pinapawisan xa ng sobra sobra at the mere thought of saying something to her.)

3.Torpes have the sharp eyes and can easily got their crush from miles away.At pagkatapos nun, tatakbo xa whenever he sees her coming o kaya magtatago and when he has no place to turn or hide , pasimple na lang niyang lalampasan ang crush nia and pretends that he did not see his crush.

4. The most that he ever does is to take an occasional glimpse at her at iksaktong titingin ung crush niya.kasabay na rin ang mabilis na pagkabog ng kanyang puso.

5. Anong mangyayari if by some freak of  nature, our torpe is forced into a situation in which he has to talk to his crush? He usually  just stands  there and gathers dust, maghihintay at umaasa that the girl shall initiate a conversation.And if she does not do anything to start,they end up saying “hi” and “hello” to each other 10 times over.Then, blames himself for fulling up what seemed to be the chance of a lifetime  for him. Don’t get him wrong!!! hindi nman sa ayaw niyang kausapin ung crush nia , in fact, he zealously wants to talk with her.Ginawa nman niya lahat .He follows her home, sa mga klase niya, sa library, sa church eagerly waiting for her to notice and approach him and whenever he sees shes coming, the more his tounge swells.At pagnarinig na niya ang mala anghel nitong boses… then ZOOOMMM!!…. he runs away.

            *** kung gaano niya kagustong sabihin na gusto niya ung tao ay ganun din ang pagkatakot niya na baka di xa magustuhan nito, for who would like someone who’s too afraid to talk ,too frightened to say the wrong thing to the person whom he loves  above all else. I should know - I’m a torpe too even I’m a girl..yes thats true!!!even the boy likes you too..and all your friends knows that too… but he’s torpe too. (haha) But I think, bec. he dont like to destroy that friendship. And I believe that if we were meant for each other then were meant to be… cause I do believe that theirs a time for eveything… yes!!!!! theirs a time for eveything.!!!

in a nutshell…

     * we are not here to be punished. We are here to be educated.

    *Every event has the potential to transform us and disaster hs the greatest potential

to change our thinking.

     *The only way to beat ur fear is to face it. Bec. we are always  attracting the learning

experiences that we fear.

     *Every person who walks into ur life is a teacher.Even if they drive you nuts,

they teach you bec. they show  your   where your limits are.

     * it’s a funny thing, life. If you refuse to accept anything but the best, you very often get it.

      * Everything affects everything else. The way you walk affects the way you talk.

The way you dress affects the way you feel. The care you give to yourself , you will also give to others.

     *You are the only one that can make you feel special.if you have no PRIDE , nobody can give it to you.

     *Every disaster in ur life is not so much disaster , as a situation waiting 4 u to change ur mind about it.

    *The trick to giving is to give without wanting anything back. If  you expect something back,

          you are attached to a a result  - and when you are attached less thing happens.

    * LOVING people means giving them the freedom to be who they choose to be and where they choose to be.

        Love is allowing people to be in your life out of choice.

    *Always do more than you paid for, and one day you will be paid more than you do.

    *You give your best not bec. you want to impress people , You give your best bec.

thats the only way to enjoy your work.

    * Many people dont know  what they want - and they are upset bec. they ae not getting it.

If you dont know exactly what you want ,figure out what is closest to it - and go from there.

    *work is love made visible.

     *Fulfilment comes from developing  ur gifts not wishing  4 someone else’s.

     *Following your dream is no guarantee of an easy ride. Life usually becomes more challenging but you

embark on an outer journey w/c starts the inner journey.You have chance to blossom - to see who you really are.

     * We can’t give anyone else something that we don’t have. We can never accept other people as they are

        until we accept ourselves as we are.

bATA

bakas na sa iyong pagkatao ang kapaguran.Ang dating malago’t  kulay itim na hibla ng iyong buhok ngayo’y animo’y  damit na katatapos lang patakan ng isang baldeng zonrox na inihalo sa tubig. Pati na rin ang mga buhok mong gumuguhit sa iyong mga masisiglang mga mata  ngunit ngayo’y parang bagut na bagot sa pagkakadilat.

bakas pa rin sayong mga kamay na wari’y inilubog sa isang basong tubig na may halong sabon na sobrang concentrated.batid kong pati rin  sa iyong mga paa, kitang kita ko  kung ilang milyang puitk na ang nilangoy mo upang makarating sa dako pa roon.nakita ko rin  kung paanong ang kalyo ay tumubo sa mga palad ng iyong mga paana ni minsay  di  naranasang yumakap ng sapatos .bakas din sa dati m,ong maamong mukha na ngayo’y sinbangis na ng asong ulol, baliw,na humahabol ng isang manok.

Sinong mag aakala na sa mura mong edad ay mamumulat ka sa realidad.

sino ang mag aakala na sa walong taon mong pamamalagi sa mundo mong hitik sa pang aapi  ay nabuhay ka ng nag iisa..

at sino pa…sino pa ang mag aakala na sa iyong paghihintay dito kita ulit masisilayan,…

sa isang simpleng higaan, isang higaan na kung saan ang puso mong  said na sa kalungkutan  at ang sikmura mong

walang laman ay nakahimlay   kasama ng pagod mong katawan,

Tapos na iyong paghihirap,.Nawa’y sa langit ay mabusog ka ng pagmamahal….

ikaw

gusto kong dukutin at lasapin ang iyong mga mata at higupin ang iyong mga luha                                         

upang malaman kung ito ay mapait o matamis ;

kung ang luha mo ay luha ng lungkot o pag asa.

ngunguyain kong parang pandesal na nabibili sa may agila ang iyong mga paa

at pipilitin kong di to misawsaw sa mainit na kape dahil alam kong baka mapaso ka.

Titiisin ko tong isubo upang malaman kung gaano kahirap ang maglakbay

at kung gaano  na kalayo ang narating mo….

Kakagat kagatin ko ang  mga kamay mong singkapal ng tsinelas na rambo

upang malaman ko kung gaano kabigat  ang mga trabahong ginagawa mo

at kung gaano na karami ang natapos mo.

Sisimutin ko ang uatk mo tulad ng pagsimut sa bagong panis na pansit

ng mga batang musmos sa lansangan

na iniwan sa isa sa mga apo ni Eba.

Nanamnamin ko ng husto ang utak mo upang madagdagan ang mga prinsipyong dinadala ko

ngunit magtitira pa rin ako para maisip mo rin ako.

Hihigupin ko hanggang masaid ang puso mo

tulad sa paghigop ni bunso sa zesT-O na pasalubong ni ina kung saan.

Uubusin ko ang puso mo upang pagnatunaw ka na 

kakalat ka sa buo  kong katawan at mananatili ka rito.

Magiging bitamina ka  na siyang susugpo sa lahat ng sakit ko.

….Pasensya ka na kong di kita masubo ng buo at kung bakit ito lang ang nakaya kong simutin..

.. natatakot kasi ako na baka   kaiinin mo rin ang buo kong pagkatao…

"The frog principle"(The Law of Deterioration)

—-> if u take an intelligent frog , happy frog and drop him in a bucket of  boiling water,  what will the frog do?

                               —> jump out!!! instantly, the frog decide: “This is no fun - I’m gone”

 —-> and if u take the same frog or a relaive and drop him into A bucket of cold water, put the bucketon the stove and gradually heat up the  bucket , and what then?…..

                              —-> the frog is relaxing… and a few minutes later he says to himself …”it seems warm in here”. Soon enough , you have a cooked frog..

What is the moral of the story?!!

      >> life happens gradually.Like the frog!

      >> we can be fooled and suddenly its too late. 

     >> We need to be aware of what is happening!!!

sila

sa panulat maaring sabihin ang mga bagay  bagay na hindi maipaabot ng bibig at sa mas malawak  na perspektiba. Nagsusulat sila para magpalaya at magmulat. Nagsusulat sila tulak ng isang makapangyarihang dahilan, higit sa anopaman , mayroon silang pinag aalayan at kung bakit sa hindi natin lubusang alam at hindi na kailangang alamin, ang lahat ng akda n ila’y siguradong maganda ang kalalabasan. Ngunit tulad ng ibang gawainna kung iluwal ng masidhing paghangad ay mabubuo sa kabila ng kahit anong paghihirap. Ang mga akda nila’y susubok upang ipaliwanag ang talinghaga ng buhay at sa huli, upang muling patunayan na hindi kailangan ng salita upang magpaliwanag…

Hangad nilay makapag ambag sa kamulatan ng mga mambabasa upang sa kanilang sariling paraan ay maittaguyod ang tunay na pagbangon….

baliw

nababalot sa takot

kinakain ng lungkot

nag iisa…

nangungulilla…

umaasa…

blanko__________________________________________–

manhid…. 

tuliro…

balisa…

naroroon sa isang sulok

ngumangawa…

nngumingisi…

bumubulong…

at hanggang sa huli….

naghihintay…

nanabik…

nangangarap……………..

d ba totoo nman?

akala nati’y alam na natin ang lahat ng  paraan para mabuhay at sumaya ngunit sa katotohanan wala tayong alam….

pilit tayong nagpapaliwanag ngunit lalo tayong nalilit…..

kung bakit sa dinami dami ng salita’y nauubusan tayo ng sasabihin para ipaliwanag ang mga bagay bagay

kung paano tayong pina iiyak ng mga masasayang alaala ng nakaraan…

at kung bakit sa maliit na bahay nakatira ang marami at sa malaki nakitira ang iilan….???

vanity of human wisdom

” A generation goes and a generation comes,

but the earth remains forever.

The sun rises and the sun goes down and hastens to the  place where it rises.

The wind blows to the  south and goes round to the north;

round and round goes the wind and on its circiuts , the wind returns.

All streams run to the sea,

but the sea is not full;

to the place where the streams flow, there they flow again.

All things are full of weariness; a man cannot utter it;

the eye is not satisfied with seeing

nor  the ear filled with hearing .

 What has been is what will be,

what has been done is what will be done ;

 and there is nothing new under the sun.

Is there a thing of which it is said,” see, this  is new’?.

It has been already in the ages before us.

There is no remembrance of former things nor will there be any remembrance of later things yet to happen among those who come after………