mhigit sampung araw na lang

mhigit sampung araw nlang ang nalalabi,pamamaalam moy darating na

magiging masaya ba  ako o malulungkot dahil ang ibig sabihin ng iyong pamamaalam ay paglimut..

Habangisnusulat ko itoy tanging mga nangungusap mong mga mata ang naaalala,mula noong unang pagkikita,

unang bigkas na sa akiy isinalubong nang araw na koy nagcmula,

mga di sinasadyang pagtama ng ating mga mata, mga diskusyon ng ganito at ganoon..

palitan ng koro koro sa kung ano ang tama ang mali, kung ano ang hindi at kung ano ang totoo,

mga pakiramdaman, mga asara’t kantiyawan sa dako pa roon,

mga tuksuhan na hindi ko alam kong iyo’y totoo..malamang guni guni ko lamang…

salamat na rin sa mga kaibigan mo,

khit papano’y nalaman kong gusto mo rin ako

pero para saan pa’t para ano?

nahuli na atat nalaman ko..

haaayyyyy…

ngauy nabibilang ang salitang nagbubuklod sa ating dalawa

hanggang linga at tingin nlang tau. kontodo iwas pero hinahanap hanap

ni hindi na rin ako makalapit saugaya ng dati na walang magagalit, ano pa’t may nagmamay ari na sau

ang paglapit sayo’y may nagbabadyang world war 3na magaganap sa pagitan ng nagmamay ari sau na ang kadahilanay ako..

nakagalitan na rin ako ng isang kaibigan..

tanga daw ako, martyr,na kung bakit ganun pa rin ako sa inyo,

na kung bkit kaya ko pang mkiharap at makisama na hindi nasasaktan na parang wala lang, 

kung alam nia lang at kung alam mo lang pro wala akong balak ipaalam,

ngunit kong bibigyan ng pagkakataoymay ilang mga tanong rin akong ibabato sau, pro pipilitin ko pa rin dahan dahanin bka

msaktan ka rin, okay lang na wala akong matanggap na kabatukang sagot,

pero mas mainam sana kung meron pra matauhan na rin

Saka na lang ako magpapaalam,kung wala k na,

bka sakalit nagbabakasakaling mbasa mo ulit ang pangalawang yugto ng sulat ko pra sau ,

ngunit hintayin mot sakaling may susunod pa rito

Pakatangi tangi mo lang iisipin, hindi mananaig sa mundong ito ang makamundong pagnanasa

 ituon mo ang puso mokung saan ang alammong tama at alam mo ring alam kung tama dahil hindi ngakakalayo ang pananaw natin..

mhigit kulang kulang na isang buwan pa

isang buwan pa ktang titiisin,

ayaw ko nang makita ang iyong mga pagmumukha,

gusto kong bumili ng pambura na gagamitin ko upang ikay mabura sa isipan ko ngunit alam kong hindi ito sapat upang

mabura kat makalimutan ka ng ganung na lang..

kung pwede lang sanang balikan ang nakaraan, gagawa ako ng paraan para di magkrus ang ating daan ngunit nangyari

na nga,ang magagawa ko na lang ngaun ay isnabin ka’t kunyari’y di kta nakikita sa bawat  segundo, minuto, oras, in

short sa bawat panahong nakakasama ka,iiwasan ang mga nangungusap mong mga mata hannga’t makakaya, sana hindi

na lang kita kinilALA NG husto upang di ako nahulug sau, dahil sa pagkakahulog ko sayo’y iba ang sumalo,  ayoko siyang

paasahin dahil wala siyang maaasaham mula sa  akin, ni kahit kaunting motibo’y di ko pinarating, ayoko siyang masaktan

ngUnit nasaktan ko na..pilit kong ilalayo ang sarili ko dahil hindi IKAW ni SIYA ang para sa akin..wala ni sa INYONG

DALAWA pero nsa pangatlo seguro, mahaba pa nman seguro ang buhay ko pero hindi ibig sabihin no’y isa akong

msamang damo, marami pa akong makikilala at kikilalanin mas matino kesa sau,, BANGAG  ka kasi, INUTIL, MANGMANG!!!

ngunit sino nga ba nman ako para ika’y lapastanganin? nais ko lang nmang ilabas ang namumuong galit sa aking puso

dahil ayoko nito…Kung alam mo lang pero ayoko ng ipaalaM KALIMUTAN MO NA LANG…malamang masaya ka na

ngayon? patawad kung ganun ang nagawa ko dahil iyon ang nararapat…sana’y maintindihan mo ang mga sinasabi

ko..at kung hindi mo maintindihan, sana’y intindihin mo.. may kahulugan sa bawat kahulugan.. hindi ko alam kung paano

ito tatapusin ang akdang ito o isang sulat para sa iyo?  Basta  kung mabasa mo man itong , siguro’y mapapisip ka kung

ikaw nga  ba ang tinutukoy ko..oo,,ikaw nga, alam mo na kung sino ka, pero sa mga taong nag aasatang sila ang

tinutukoy ko, hindi ikaw un!!! PAEPAL ka pa!! hindi dito magtatapos ang kwentong ito dahil may mahigit kulang kulang na

isang buwan pang pamamalagi..marami pa ang magaganap dahil kailangang maganap at kung bakit hindi ko pa alm dahil

hindi pa nangyayari..

sundan  ang susunod na kabanata…ABANGAN!!!